هفته سیزدهم

سلام سلام عزیز دل مامان،بالاخره دهم اردیبهشت شد و ما میدونیم که حال فسقلی ما خوبه،عزیز دلم ،من و بابا علیرضا امروز رفتیم مطب دکتر،و دکتر بعد از گرفتن شرح حال شما و مامان ،شروع کرد به سونو کردن،وای که چقدر لحظه خوبیه این لحظه،خدارو شکر شما رشد خوبی داشتی و شش سانت شده بودی عزیزم،الهی قربونت برم که هر وقت میبینمت ،از خوشحالی و شوق ،نفسم بند میاد عزیزم،حالا میفهمم که پاره تن که میگن یعنی چی!!!کوشولوی ما ،شما هنوز انقدر بزرگ نشده بودی که به ما نشون بدی دخمل خانمی یا آقا پسملی هستی ،هر چی میخوای باش ،فقط و فقط سالم باش قربونت برم،راستی تا یادم نرفته بهت بگم که اون قلب خوشگل و کوچولوت چقدر تند تند میزد،الهی قربونت برم ،امیدوارم که برات هزار سال توی سینت ،سالم و دقیق بتپه،نمیشه و نمیتونم خدارو به خاطر این لطفش شاکر باشم،خداجونم عاشقتم

برات از بابا علیرضا بگم که بازم مثل همیشه ،کلی از دیدن شما ذوق کرده بود و با هیجان نگات میکرد،بزرگ که شدی ،وقتی این مطالبو خوندی ،یادت باشه که من و بابا برای هر لحظه از بودن شما چقدر ذوق کردیم و چشم به راه بودیم،اینم سومین دیدار مامان و بابا با شما عزیزم

قرار بعدی ما با دکتر شد برای ١٢ خرداد،که بازم بی صبرانه منتظر میمونیم